Goed hier te zijn. We zijn hier vandaag om met elkaar te praten over Hulpverlening en homoseksualiteit. Subthema… “Laveren tussen bijzonder en normaal.” Vooral het subthema zet mij aan het denken. Ik weet niet hoe het u vergaat maar ik ben graag beide tegelijkertijd: een ieder van ons is uniek en bijzonder en tegelijkertijd zijn we allemaal Rotterdammers. Maar toch bewijst uw grote opkomst van vandaag dat dit thema u allen heeft aangespoord hier te zijn. Voor mij zit het dan ook in de notie dat hulpverlening en homoseksualiteit helaas nog niet zo’n vanzelfsprekende verbinding hebben.
Als gemeente beschouwen we homo-emancipatie als een belangrijk onderdeel van burgerschap. Mede in het licht van de opening van Trouw vandaag “Scholier zakt voor burgerschap, Nederland laatste op internationale ranglijst”, een actueel thema. Ik ben dan ook verheugd over de positionering van het Kenniscentrum homo-emancipatie in Rotterdam, een kenniscentrum dat de natuurlijke spil vormt in een breed netwerk met versterking van Rotterdam als “open minded community”. Vanochtend heb ik uitgebreid met het Kenniscentrum RotterdamV gesproken. Er is me inzicht geboden in het onderdeel hulpverlening die geboden wordt en het gebruik dat ervan wordt gemaakt.
Er wordt ook hulpverlening geboden dat er in resulteert dat er op jaarbasis ca. 50 hulpverleningstrajecten worden gestart bovenop de kortdurende contacten met hulpvragers (ca. 100) die op jaarbasis gebruik maken van deze specifieke vorm van hulpverlening. Omdat ze problemen hebben die ze lastig bespreekbaar vinden binnen de reguliere hulpverlening, omdat ze binnen de reguliere hulpverlening niet altijd terecht kunnen of omdat er vanuit het reguliere weinig aansluiting is op hun specifieke vragen en knelpunten. Hulpverlening en homoseksualiteit hebben dus wel degelijk veel met elkaar te maken. Uit diverse onderzoeken blijkt dat homoseksuelen een slechtere psychische gezondheid hebben en soms zelfs een verhoogde kans op suïcide. Zolang nog niet elke hulpverlener doordrongen is van deze gegevens is er werk aan de winkel.
Het is heel mooi dat RotterdamV en COC Haaglanden gezamenlijk hierop anticiperen en adequate hulpverlening met gebruik van een beproefde methodiek. Samenwerking binnen de metropool Rotterdam-Den Haag op het gebied van welzijn is hiermee een feit.
Nog mooier is het echter als de verbinding met de reguliere hulpverlening zodanig vorm krijgt dat het veel integraler wordt dan tot nu toe. Homospecifieke hulpverlening is misschien nodig, de inbedding ervan dient echter vooral binnen de reguliere hulpverlening plaats te vinden. De kennis die is ontwikkeld door Rotterdam en COC Haaglanden op dit onderdeel dient ontsloten te worden voor het reguliere veld. Zij moeten dit kunnen inzetten en benutten. Want het gaat niet om specifieke hulpverlening; het gaat om passende hulpverlening. Dit symposium en vooral uw grote opkomst waaronder vooral veel hulpverleners geeft aan dat u daarvoor staat. U bent hier om deze verbinding tot stand te brengen en te borgen dat de passende hulpverlening zo wordt gerealiseerd dat we niet meer hoeven te zeggen: “laveren tussen bijzonder en normaal” maar “passende hulpverlening: heel normaal”.
Posted with Blogsy
